Ο Ερντογάν… «σπάει» πλάκα με την Ελλάδα!! Πως θα κάνει ρελάνς η Αθήνα!

Ο Ερντογάν… «σπάει» πλάκα με την Ελλάδα!! Πως θα κάνει ρελάνς η Αθήνα!

Γράφει ο ΙσχυροΓνώμων

«Θέλει η Βασίλω να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει» κατά την λαϊκή ρήση, που ταιριάζει «γάντι» στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που αισθάνεται πως έπιασε στον ύπνο την Ελλάδα και δεν το κρύβει! «Οι Ελληνοκύπριοι, η Αίγυπτος, η Ελλάδα και το Ισραήλ δεν μπορούν να δημιουργήσουν γραμμή μεταφοράς φυσικού αερίου χωρίς τη συγκατάθεση της Τουρκίας, με βάση τη συμφωνία με τη Λιβύη», είπε ο Ερντογάν, μετά την υπογραφή του Μνημονίου που ουσιαστικά καθορίζει θαλάσσια σύνορα της … αρεσκείας του στην Μεσόγειο!

«Άλλοι διεθνείς παράγοντες δεν μπορούν να κάνουν γεωτρήσεις στις περιοχές που έχει χαρακτηρίσει η Τουρκία, στη συμφωνία με τη Λιβύη», φρόντισε να συμπληρώσει στις δηλώσεις του για να τις κλείσει λέγοντας «τα χέρια της Ελλάδας είναι δεμένα. Αυτό τους τρελαίνει»! Ο Τούρκος πρόεδρος μετά το ξεκαθάρισμα που έκανε στα σύνορά του με την Συρία, όπου δεν βρέθηκε κάποιος διεθνής παράγοντας να φρενάρει τα σχέδιά τους, αισθάνθηκε πως ήρθε η ώρα να «τακτοποιήσει» και τα ανοιχτά μέτωπα που έχει με την Ελλάδα.

Τι είναι εκείνο λοιπόν που κάνει τον Ερντογάν να νοιώθει αυτή την στιγμή νικητής; Και πως μπορεί να αντιστρέψει η Αθήνα την κατάσταση; Για να κατανοήσουμε λοιπόν κάποια πράγματα θα πρέπει να δούμε και τα δεδομένα. Και φυσικά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι όλο αυτό το «χοντρό παιχνίδι» στρατηγικής που έχει στηθεί στην Μεσόγειο έχει να κάνει πρωτίστως με την εκμετάλλευση διόδων και πλούσιων αποθεμάτων ενέργειας! 

Πως «αυτοπαγιδεύτηκε» η Αθήνα 

Η ελληνική πλευρά εξακολουθεί να μην δηλώνει με σαφήνεια, επίσημα, διεθνώς και στον ΟΗΕ, ποιες είναι οι δικές μας θέσεις κυρίως για την ΑΟΖ. Για την ευκολία μας και για να μην μπερδευόμαστε με την έννοιες ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα, αιγιαλίτιδα ζώνη, ας πούμε ότι ουσιαστικά όλα αυτά έχουν να κάνουν με την χάραξη θαλασσίων συνόρων και τα δικαιώματα που έχει μία χώρα εντός αυτών σε επιφάνεια και βυθό. Έτσι θα κατανοήσουμε και τις μεθοδεύσεις που γίνονται. Οι θέσεις λοιπόν της Ελλάδας γύρω από αυτά τα θέματα, δεν είναι επίσημα δηλωμένες και καταγεγραμμένες, δεν τις γνωρίζει η διεθνής κοινότητα και η Τουρκία εκμεταλλεύεται σε κάθε ευκαιρία την αφωνία μας. Γιατί η Αθήνα τηρεί αυτή την στάση;

Η πλειοψηφία των Ελλήνων, αγνοεί ότι κάθε Κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια ακολούθησε συνειδητά μια πολιτική στην οποία κυριαρχεί η επίκληση των δικαιωμάτων μας, αλλά αποφεύγουμε να τα κατοχυρώσουμε για να μην προκαλέσουμε αμφισβητήσεις. Αναγνωρίζουμε τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, αλλά εν γνώσει μας δεν επιδιώξαμε την εφαρμογή τους γιατί θεωρούμε πιθανό να προκύψουν αρνητικές επιπτώσεις για τη χώρα. Υπογράψαμε και κυρώσαμε τη διεθνή σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982, η οποία προβλέπει ότι η αιγιαλίτιδα ζώνη μιας χώρας έχει εύρος 12 μίλια. Παρ’ όλα αυτά δεν έχουμε αυξήσει τα χωρικά μας ύδατα στα 12 μίλια.

Εχουμε επίσης τώρα διαφορετικό εύρος χωρικών υδάτων (6 μίλια) και εναερίου χώρου (10 μίλια). Η αιτία είναι η εξής: Η δυνατή επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια θα καταστήσει σημαντικά τμήματα του Αιγαίου και νομικά ελληνική θάλασσα. Η ναυσιπλοΐα θα παραμείνει ελεύθερη αλλά ξένα πλοία, π.χ. τουρκικά ή άλλα που ανήκουν στις χώρες του Ευξείνου Πόντου (Ρωσία, Ρουμανία κ.λπ.), θα οφείλουν πλέον να υπακούουν στις οδηγίες των ελληνικών αρχών. Κατά της επέκτασης θα διαμαρτυρηθούν όχι μόνο η Τουρκία αλλά και η Ρωσία και οι άλλες χώρες του Ευξείνου Πόντου. Μια δυνατή λύση είναι να υπάρξει μια ζώνη ελεύθερης ναυσιπλοΐας που να διασχίζει το Αιγαίο Πέλαγος. Θεωρείται όμως προς το παρόν μη δυνατή γιατί οι απόψεις Ελλάδας και Τουρκίας ως προς την αιγιαλίτιδα ζώνη τους διαφέρουν πολύ.

Ένα άλλο παράδειγμα εκκρεμότητας, λόγω των υφισταμένων με την Τουρκία διαφορών, είναι η μη κατάθεση των συντεταγμένων (του γεωγραφικού μήκους και πλάτους) για τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, όπως έχουμε υποχρέωση σύμφωνα με τη σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας. Υποστηρίζουμε δημόσια την άποψη ότι η ελληνική υφαλοκρηπίδα εκτείνεται μέχρι την υφαλοκρηπίδα της Κύπρου. Η Τουρκία διεκδικεί όμως ένα τμήμα του χώρου αυτού και έχει ενημερώσει τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών για τις απόψεις της. Η ελληνική και η τουρκική άποψη για τα όρια των υφαλοκρηπίδων δεν συμβιβάζονται και συγκρούονται.

Ο ορισμός συντεταγμένων εξισούται με μονομερή οριοθέτηση, πράγμα το οποίο αποκλείεται από τη σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας. Η σύμβαση υποδεικνύει, στην περίπτωση στενότητας θαλασσών, τη διμερή συμφωνία ως τη λύση για την οριοθέτηση. Είμαστε, κατά συνέπεια, υποχρεωμένοι, προτού προχωρήσουμε σε οριοθέτηση, να επιδιώξουμε λύση με συμφωνία ή με προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο. Κατάθεση συντεταγμένων, με τις οποίες διαφωνεί η Τουρκία, θα είχε ως άμεση συνέπεια κατάθεση συντεταγμένων εκ μέρους της, που θα ήταν ασυμβίβαστες με τις ελληνικές. Τα Ηνωμένα Εθνη θα θεωρούσαν αναγκαία την επίλυση της διαφοράς από το Διεθνές Δικαστήριο. Για το τι θα αποφασίσει το Δικαστήριο επικρατεί αβεβαιότητα. Μπορεί να επιδιώξει μια συμβιβαστική λύση που δεν θα ικανοποιούσε καμία από τις δύο πλευρές.

Κατά την ελληνική άποψη όλα τα νησιά μας έχουν υφαλοκρηπίδα και αυτή ανήκει στην ελληνική ΑΟΖ. Η Κρήτη π.χ. όπως και τα Δωδεκάνησα έχουν υφαλοκρηπίδα που πρέπει να θεωρείται και θεωρείται ελληνική. Η Τουρκία αμφισβητεί ότι τα ελληνικά νησιά, όπως τα Δωδεκάνησα ή η Κρήτη, έχουν ελληνική υφαλοκρηπίδα.  Η Τουρκία επικαλείται την άποψη ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα.  Παρερμηνεύει τη νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

Το Διεθνές Δικαστήριο έχει αποφανθεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, ότι ένα μικρό νησί δεν έχει δική του υφαλοκρηπίδα εφόσον βρίσκεται κοντά σε έναν «κύριο όγκο ξηράς». Η υφαλοκρηπίδα ανήκει σε αυτήν την περίπτωση στο κράτος που έχει τον κύριο όγκο ξηράς. Η Ελλάδα προβάλλει όμως το επιχείρημα ότι στην περιοχή υπάρχουν πολλά νησιά και νησίδες που όλα μαζί αποτελούν μια ενότητα, τα Δωδεκάνησα, και ορίζουν έτσι την ελληνική κυριότητα της υφαλοκρηπίδας στην περιοχή. Οσον αφορά την Κρήτη, θεωρεί αυτονόητο ότι το μέγεθός της αποδεικνύει τόσο ότι είναι προέκταση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όσο και ότι επεκτείνει την ελληνική υφαλοκρηπίδα προς το Λιβυκό Πέλαγος. Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι κατά την Τουρκία η υφαλοκρηπίδα νότια της Κρήτης και δυτικά της Κύπρου της ανήκει, μια που πρόκειται για νησιά και επομένως δεν μπορεί να έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα!!

Με άλλα λόγια η Ελλάδα διστάζει να εξωθήσει τα πράγματα σε σημείο που να χρειαστεί μια απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου φοβούμενη ότι ίσως της επιβληθεί να κάνει παραχωρήσεις που δεν θα είναι καθόλου εύκολο να «χωνέψουν» οι έλληνες πολίτες.

Γιατί ο Ερντογάν επέλεξε τώρα την «μετωπική» με την Ελλάδα 

Γνωρίζοντας λοιπόν ο Ερντογάν την «αχίλλειο πτέρνα» της Ελλάδας και αφού πρώτα «τέσταρε» στην Συρία με την υπόθεση των Κούρδων, αλλά και στην Κύπρο με τα «σουλάτσα» των τουρκικών γεωτρύπανων τις αντοχές και την ανοχή της διεθνούς Κοινότητας στις πολιτικές του, έκανε το επόμενη κίνησή του: Εκμεταλλεύμενος την αστάθεια που επικρατεί στην Λιβύη και έχοντας την εκεί Κυβέρνηση του «χεριού» του επιχειρεί μέσω του περιβόητου Μνημονίου να επιβάλλει στην Μεσόγειο την δική του νομιμότητα. Ποια νομιμότητα;

Αυτή που καθορίζει το Μνημόνιο Συνεργασίας και η οποία συνοπτικά περιλαμβάνει «οριοθέτηση» με τέτοιο τρόπο που το Καστελόριζο δεν υπάρχει πουθενά (!!!) και τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα περιορίζονται στο ελάχιστο!!

Η μεθόδευση από πλευράς Τούρκων είναι απίστευτη, την ίδια ώρα βεβαίως που η Αθήνα παραμένει αδρανής: Μερικές μόλις ημέρες πριν, η Τουρκία στέλνει και στον ΟΗΕ ρηματική διακοίνωση (συνοδευόμενη και με σχετικό χάρτη), όπου οριοθετεί την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ την οποία έχει συμφωνήσει με το ψευδοκράτος στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, επίσης τα όρια που αυτόκλητα θεωρεί ως ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου, μη αναγνωρίζοντας οιαδήποτε επήρεια στα Ελληνικά νησιά (μόνο όσο είναι το εύρος της χωρικής θάλασσας) και επεκτείνεται ακόμη περισσότερο, αναφέροντας τις εκτεταμένες ζώνες που θεωρεί ότι έχει δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο (στον χάρτη που επισυνάπτει).

Ιδιαίτερη σημασία έχει, ότι στην διακοίνωση αυτή επισυνάπτει και κατάλογο των γεωγραφικών συντεταγμένων των εξωτερικών ορίων της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα, όπου δηλώνεται ξεκάθαρα (και μονομερώς), ότι η Τουρκία ασκεί αυτοδικαίως και αποκλειστικά κυριαρχικά δικαιώματα και δικαιοδοσία που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο. Σημειωτέον ότι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, στην συντριπτική διεθνώς πρακτική εφαρμογή της, συμπαρασύρει και την οριοθέτηση της ΑΟΖ.

Επίσης εκμεταλλευόμενη το ότι οι σχετικές διακοινώσεις των κρατών προς τον ΟΗΕ καταχωρούνται αφιλτράριστες ως έγγραφα της ημερησίας διάταξης της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (δημοσιεύονται στο σχετικό web site, καθώς και στο σχετικό Bulletin του τμήματος “Ocean and Law of the Sea” του ΟΗΕ), αιτείται την δημοσίευση της διακοίνωσης εκεί.

Συνακόλουθα αιτείται και την δημοσίευση στην επόμενη έκδοση του εγκυρότερου “Law of the Sea Bulletin” του ΟΗΕ, το οποίο εκδίδεται τρεις φορές το χρόνο και παρέχει έγκυρη και έγκαιρη πληροφόρηση και νομικά στοιχεία σχετικά με σημαντικά θέματα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, συμπεριλαμβανομένης της εθνικής νομοθεσίας, των διμερών συμφωνιών και των πολυμερών συνθηκών, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου, των διαιτητικών δικαστηρίων και άλλων διαδικασιών επίλυσης διαφορών.

Με τον τρόπο αυτό επιδιώκει αφενός την δημιουργία πλέγματος συναφών υποστηρικτικών αναφορών και ενεργειών σε όλα τα επίπεδα (ΟΗΕ, Διεθνών Οργανισμών, διακρατικών συμφωνιών και κλπ) και αφετέρου την καταγραφή και την σαφή ενημέρωση του ΟΗΕ και όλων των κρατών για τις διεκδικήσεις της.

Στην ρηματική διακοίνωση μάλιστα, κινείται μέσα στις γκρίζες ζώνες ασάφειας των διαδικασιών και του διεθνούς δικαίου, αναφέροντας ότι συζητάει με όλα τα σχετικά παράκτια κράτη που αναγνωρίζει και με τα οποία έχει διπλωματικές σχέσεις (συνεπώς και με την κυβέρνηση της Λιβύης του Fayez al-Sarraj ), για τον καθορισμό και την επικύρωση αυτών των θαλασσίων ζωνών και επίτευξη οριστικής συμφωνίας. Και όλα αυτά όπως δηλώνει «σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, προκειμένου να συμβάλει περαιτέρω στη σταθερότητα και την ειρήνη και ευημερία ολόκληρης της λεκάνης της Μεσογείου».
Όσον αφορά στην Κυπριακή Δημοκρατία, την αποκλείει αφού δεν την αναγνωρίζει (την αναφέρει ως δυτικό τμήμα της Κύπρου), και δηλώνει ότι οιαδήποτε διευθέτηση θα ήταν δυνατή μόνο μετά από μια συνολική πολιτική διευθέτηση.

Δηλαδή, η Τουρκία προσπαθεί ξεκάθαρα να περάσει σε επίσημα κανάλια την δική της πραγματικότητα για τα θαλάσσια σύνορα σε Μεσόγειο και Αιγαίο και να επιβάλλει έτσι αυτές τις θέσεις ως νόμιμες!

Ο κρίσιμος ρόλος της Λιβύης 

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πολύ έξυπνα για να εξυπηρετήσει τις δικές του σκοπιμότητες εκμεταλλεύτηκε την αναταραχή στην Λιβύη. Αυτή η κίνηση όμως μπορεί και να του γυρίσει μπούμεραγκ. Γιατί; Εδώ θα πρέπει να γνωρίζει κάποιος την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην αφρικανική χώρα: Στη Λιβύη μαίνεται ένας εμφύλιος πόλεμος που ουσιαστικά άρχισε το 2011, με την ανατροπή του Καντάφι από τους Δυτικούς. Συγκρούονται δυο μεγάλες φατρίες, μια με έδρα την Τρίπολη στα δυτικά και μια με έδρα την Βεγγάζη, στα ανατολικά. Η φατρία της Τρίπολης αναγνωρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη ως η ενδιάμεση- μέχρι να συμφωνηθούν εκλογές- νόμιμη κυβέρνηση της χώρας. Το Κοινοβούλιο όμως της χώρας βρίσκεται στη Βεγγάζη. Και η φατρία της Βεγγάζης ελέγχει τα τρία τέταρτα της χώρας και σχεδόν όλη της ακτογραμμή. Το δε Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έχει επιβάλει εμπάργκο όπλων κατά των δυο φατριών. Όμως Τουρκία και Κατάρ, υποστηρίζουν με φανατισμό τη φατρία της Τρίπολης, την τροφοδοτούν με όπλα και δεν το κρύβουν. Έτσι, ήταν λογική η κίνησή του να κλείσει συμφωνία με την συγκεκριμένη Κυβέρνηση (της Τρίπολης) που αφενός επί της ουσίας την ελέγχει απόλυτα και από την άλλη είναι εκείνη (η Κυβέρνηση της Τρίπολης) που φέρει και τον μανδύα της νομιμότητας στην Λιβύη. Αυτό όμως μπορεί να καταστεί και μοιραίο για τους σχεδιασμούς του… Υπό την έννοια ότι εάν αναλάβει την εξουσία η φατρία της Βεγγάζης τότε το Μνημόνιο Συνεργασίας θα ακυρωθεί.

Ίσως όμως μέχρι τότε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να έχει πετύχει τον στόχο του που δεν είναι άλλος από το να καταστεί ισότιμος συνομιλητής στην μοιρασιά της Μεσογείου και δικαιούχος μέρους του πλούτου που κρύβεται στα βάθη της

Η διέξοδος της Ελλάδας

Η Ελλάδα από την πλευρά της είναι αναγκασμένη τώρα να τρέξει στα βήματα Ερντογάν: Με επιστολή της η ελληνική Κυβέρνηση ζητά από τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες  -εκτιμώντας πως η συμφωνία με την Λιβύη είναι άκυρη- να μην πρωτοκολληθεί στα Ηνωμένα Έθνη και να μη δημοσιευθεί από το Τμήμα Ωκεάνιων Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ. Μάλιστα, το ζήτημα θα πρέπει να τεθεί υπόψη τού Συμβουλίου Ασφαλείας, προς την προεδρεύουσα του οποίου εστάλη σχετική επιστολή, όπως είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Στην πραγματικότητα η Ελλάδα επιδιώκει να καταστήσει σαφή την ισχυρή αντίδρασή της προβάλλοντας κάθε δυνατή αξίωση κατά της Τουρκίας, έτσι ώστε ακόμα και όταν μετριαστούν, μετά από διαβουλεύσεις, να κερδίσει την ουσία της υπόθεσης, ήτοι την απόρριψη του Μνημονίου της Τουρκίας με τη Λιβύη, ακόμα και σιωπηρά…

Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η προσπάθεια διπλωματικής και πολιτικής αντεπίθεσης Ελλάδας και Κύπρου, στο πλαίσιο της οποίας

  • η Ιταλία δείχνει να συντάσσεται ενεργά με την Ελλάδα και την Κύπρο στέλνοντας φρεγάτα στην Κυπριακή ΑΟΖ και συμμετέχοντας σε ελληνικά γυμνάσια σε περιοχές που διεκδικεί η Τουρκία με το Μνημόνιο,
  • το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της ΕΕ συμπεριλαμβάνει αναφορά στο κείμενο συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στην οποία επισημαίνεται ότι Μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα
  • Οι ΗΠΑ χαρακτήρισαν το Μνημόνιο πρόκληση
  • Η Ρωσία εξέφρασε ανησυχία για το πρώτο Μνημόνιο και χαρακτήρισε το δεύτερο έκνομο
  • Η πρόεδρος της ΕΕ έχει προαναγγείλει ισχυρό μήνυμα στην Άγκυρα
  • Ισραήλ, Αίγυπτος και ο στρατάρχης Χαφτάρ (φατρία της Βεγγάζης) αναπτύσσουν έντονη πολιτική, διπλωματική και στρατιωτική δραστηριότητα απέναντι στην Τουρκία
  • Η Γαλλία εκφράζει ετοιμότητα για την αποστολή ερευνητικού σκάφους στην αμφισβητούμενη από την Τουρκία ελληνική περιοχή

Εντείνονται οι συναντήσεις και επικοινωνίες Ελλήνων αξιωματούχων και πολιτικών με ομολόγους τους και διπλωμάτες, καθώς και γεγονότα εκτός άμεσου πλαισίου επιρροής, όπως η συμφωνία στο Κογκρέσο για την ψήφιση του αμυντικού προϋπολογισμού του 2020, στο πλαίσιο του οποίου

  • αίρεται το εμπάργκο για πωλήσεις όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία και
  • Επισημοποιείται η αναστολή μεταβίβασης κυριότητας των F-35 στην Τουρκία, καθώς και τα μέτρα περιορισμού της συμμετοχής της στο πρόγραμμα.

Η σκακιέρα έχει στηθεί ο Ερντογάν έκανε την πρώτη κίνηση και αυτό που απομένει να δούμε είναι το τι ακριβώς θα κερδίσει: Και λέμε θα κερδίσει γιατί αν και η Τουρκία δείχνει διεθνώς απονομωμένη -και βεβαίως αποφύγει κάποιο θερμό επεισόδιο και κατ΄επέκταση τον πόλεμο με την Ελλάδα- εφόσον αποδεχτεί να λυθούν οι όποιες διαφορές -που ανέδειξε η ίδια με την κίνησή της να καθορίσει τους δικούς της χάρτες στην Μεσόγειο- σε διπλωματικό επίπεδο σίγουρα κάτι θα πάρει σε σχέση με το τίποτε που παίρνει σήμερα…

 

Σχολιάστε