Όταν η προπαγάνδα «βαφτίζει» ένα καζίνο… σύγχρονο Παρθενώνα!

Όταν η προπαγάνδα «βαφτίζει» ένα καζίνο… σύγχρονο Παρθενώνα!

Γράφει ο Αλέξης Κοιμήσης

Ο Έλληνας έχει χίλια καλά, έχει όμως και ένα κακό: «Τσιμπάει» στην προπαγάνδα… Και «τσιμπάει» άσχημα.

Λίγο το πάθος του, λίγο η ροπή του στην μυθοπλασία, κάτι η ανάγκη του να πιστέψει πως το μέλλον του θα αλλάξει αν χάψει κάθε μπαρούφα που θα του πετάξει ένας πολιτικός, λίγο το ότι αυτός ο πολιτικός θα προτιμήσει τα «δικά μας παιδιά» και να τος ο Ελληναράς: Πωρώνεται, τυφλώνεται, φτάνει να βλέπει μόνο το δέντρο και να χάνει το δάσος…

Έτσι και στην περίπτωση του Ελληνικού. Από την πρώτη στιγμή το φωνάξαμε: Το να «αγοράζεις» ένα «φιλέτο γης» όπως το πρώην αεροδρόμιο για κάτι παραπάνω από 100 ευρώ το τετραγωνικό, δεν είναι επένδυση. Μια βάναυση εκμετάλλευση του Έλληνα φορολογούμενου είναι.

Το να φέρνεις τα πάνω- κάτω στον σχεδιασμό που αρχικά παρουσίασες και να θέτεις ως προαπαιτούμενο για να «μπουν μπουλντόζες» την ανέγερση καζίνο, δεν είναι επένδυση. Είναι ασέβεια απέναντι στο Έλληνα πολίτη και εξαπάτηση της Πολιτείας, αφού άλλα υποσχέθηκες -και μάλιστα γραπτώς- και άλλα κάνεις.

Το να έχεις φροντίσει να προηγηθεί ο διαγωνισμός άδειας καζίνο για να έρθεις μετά -αφού εισπράξεις από τους καζινάδες- να καταβάλεις το τίμημα στο Κράτος, δεν είναι επένδυση. Είναι μια ομολογία ότι δεν θες να βάλει ούτε δεκάρα τσακιστή από την τσέπη σου…

Και όμως υπάρχουν ακόμη εκείνοι που εξυμνούν ως «εθνικό επενδυτή» τον άνθρωπο που έστησε όλο αυτό το παιχνίδι σε βάρος του έλληνα φορολογούμενου.. Υπάρχουν άνθρωποι που συνεχίζουν να καταγγέλλουν ως «αριστερούς που θέλουν να φρενάρουν την ανάπτυξη» όσους μιλούν με γεγονότα και αποδείξεις…

Προφανώς γιατί ακόμη τσιμπάνε στην προπαγάνδα: Μια προπαγάνδα όπως αυτή που περιγράφει σε ένα καταπληκτικό κείμενό του στις σελίδες της Καθημερινής ο Παντελής Μπουκάλας. Ας το διαβάσουν όλοι, αξίζει… Και κυρίως ας το διαβάσουν εκείνοι που «βαφτίζουν» θιασώτες της Βόρειας Κορέας όσους τολμούν να πουν την αλήθεια γύρω από την «επένδυση» του Ελληνικού…

Ίσως αλλάξουν άποψη αν διαβάσουν το κείμενο που ακολουθεί και δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή»: Εκτός αν έχουν τυφλωθεί τόσο που θα βγουν να πουν πως και η «Καθημερινή» πέρασε στα χέρια του .. Κιμ Γιόνγκ Ουν!! 

Ακολουθεί αυτολεξεί το άρθρο του Παντελή Μπουκάλα: 

“Τω καιρώ εκείνω, όταν η κ. Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου χαρακτήριζε «νέο Παρθενώνα» το Μέγαρο Μουσικής, γελάσαμε οι περισσότεροι, ενώ αρκετοί θυμήθηκαν ότι Παρθενώνας είχε αποκληθεί και η Μακρόνησος, στα χρόνια των εκτοπισμών. Πνευματική ελαφρότητα στη μια περίπτωση, πνευματική βαναυσότητα στην άλλη. Και σαν να μην έφταναν οι τρεις Παρθενώνες, προέκυψε και..
τέταρτος. Και μάλιστα με νουνό κάποιον που τυγχάνει και αρχαιολόγος. Αντιγράφω τα ιερά λόγια σεβαστικά, καθώς ταιριάζει, αφού πρώτα μαρτύρησα ακούγοντάς τα πεντάκις στο βιντεάκι, για να μην τα προδώσω:
«Το Ελληνικό ως επένδυση μεμονωμένη θα μπορούσε να είναι το σύμβολο που στο μέλλον θα συμβολίζει αυτή τη στροφή της Ελλάδος. Δηλαδή, πώς βλέπει κάποιος τον Παρθενώνα και λέει είναι η εποχή της αθηναϊκής δημοκρατίας και της κλασικής Ελλάδος; Να βλέπει κατ’ αναλογία το Ελληνικό και να λέει τότε η Ελλάδα άλλαξε από μία, η τελευταία ξέρω ’γώ σοβιετική δημοκρατία των Βαλκανίων σε μία κανονική δυτική χώρα. Αυτό είναι».

Αυτό είναι. Όντως. Αυτό είναι υπερανάπτυξη της πνευματικής ελαφρότητας και ταυτόχρονα της υβριστικής βαναυσότητας από τον καθ’ ύλην αρμόδιο: τον υπουργό Ανάπτυξης.
Ένα καζίνο, μας λέει ο και αρχαιολόγος και αρχαιολάγνος και αρχαιοπώλης κ. Αδωνις Γεωργιάδης, συν δύο ουρανοξύστες (σε σχήμα Καρυάτιδας, πλην με καταγωγή από το Ντουμπάι ή το Λας Βέγκας), συν μαγαζιά, συν κάποιοι δημόσιοι χώροι συνεχώς μειούμενοι, μας κάνουν έναν Παρθενώνα. Συμβολικώς.

Για να ξέρουν οι επόμενοι πότε πάψαμε να είμαστε σοβιετία, δηλαδή, χονδρικώς, πότε επέστρεψε από τα γκουλάγκ ο κ. Γεωργιάδης: Ιούλιο του 2019, έπειτα από τεσσεράμισι χρόνια στη σιβηρική παγωνιά, χωρίς καμία δυνατότητα να μιλήσει σε ραδιόφωνα και κανάλια. Χωρίς καν ένα λάπτοπ να τουιτάρει τον καημό του.
Ένα σοβιετικό κουσούρι το απέκτησε πάντως ο υπουργός στα χρόνια της εξορίας του: τη λατρεία του Ηγέτη. Και στον ΣΥΡΙΖΑ καλά κρατεί η προσωπολατρεία, ο κ. Γεωργιάδης όμως κατέρριψε κάθε ρεκόρ, εμφανίζοντας τον Αρχηγό του όχι απλώς σαν Πατερούλη αλλά σαν θαυματουργό άγιο. Με ανάρτησή του στο τουίτερ γνωστοποίησε ότι «ο Κυριάκος σώζει τη ζωή του μικρού Παναγιώτη Ραφαήλ. Στο Μαξίμου ο πατέρας του». Εβαλε μάλιστα μια τοσοδούλα φωτογραφία του πιτσιρικιού και μια μεγάλη του κ. Μητσοτάκη. Λογικό. Κι όταν η οικογένεια του άτυχου μικρούλη διαμήνυσε ότι πρόκειται για ψέμα, ο κ. Γεωργιάδης εξαφάνισε την ψευδόμενη ανάρτησή του. Λογικό. Το ’χει ξανακάνει άλλωστε. Πολλάκις”.

Σχολιάστε