Τα δικά ΤΟΥΣ και τα δικά ΜΑΣ παιδιά…

Τα δικά ΤΟΥΣ και τα δικά ΜΑΣ παιδιά…

Ένας συνεχόμενος ξεριζωμός…Πάλι τραβούν για το άγνωστο.
Τους έφεραν στην υποτιθέμενη “πόλη της σωτηρίας” Έτσι την αποκαλούν. Τους πήραν από 500 ευρώ το κεφάλι στον καθένα. Τους υποσχέθηκαν δουλειές, Ειρήνη…. Τους πέταξαν σε κτήρια σαν τα ζώα. Με συνθήκες διαβίωσης τριτοκοσμικές.

Όλοι εσείς που φωνάζετε “να πάνε στις χώρες τους”, εύχομαι ποτέ να μην βρεθείτε στη θέση τους. Εύχομαι ποτέ να μην νιώσετε το συναίσθημα του μετανάστη που εγκαταλείπει μάνα, πατέρα, αδέρφια, γυναίκα, παιδιά. Εύχομαι ποτέ σας να μην μπείτε σε ένα πούλμαν για το πουθενά…
Εύχομαι από τα μάτια σας ποτέ να μην τρέξουν δάκρυα ξενιτιάς γιατί αυτά τα δάκρυα να ξέρετε δεν στεγνώνουν ποτέ..
Πλημμυρίζουν την ψυχή με πόνο…
Εύχομαι κάποια από αυτά τα προσφυγόπουλα αύριο μεθαύριο να γίνουν παραδείγματα προς μίμηση. Να πετύχουν, να διαπρέψουν. Τότε όμως θα ήθελα να βγάλετε τον σκασμό και να μην τα κάνετε πάλι “δικά ΣΑΣ παιδιά”

Λόγια μιας μετανάστριας (ποτέ μου δεν το έκρυψα), για όλους εσάς που ακούω ότι “σας βρωμίζουν την πόλη την γειτονιά τον αέρα”.

Α και κάτι ακόμη…
Όλοι εσείς βρωμίζετε την αξιοπρέπεια τους.
Ελπίζω σήμερα να είστε πιο ήσυχοι.

Από τον τοίχο της φίλης Κατερίνας Ρί.

Σχολιάστε