Αντώνη, σ’ ευχαριστούμε για όλα!

Αντώνη, σ’ ευχαριστούμε για όλα!

Γράφει ο Αλέξης Κοιμήσης

Από χτες το βράδυ ο κόσμος μας έγινε φτωχότερος. “Έφυγες” Αντώνη και αφήνεις πίσω σου ανείπωτη στεναχώρια. Φέρνω στο μυαλό μου τις πρώτες στιγμές της γνωριμίας μας και δεν μπορώ να πιστέψω ότι πια δεν είσαι εδώ. Η κληρονομιά που παραδίδεις στον τόπο μας για τον οποίο τόσο εργάστηκες, ανυπολόγιστη. Το στίγμα σου ανεξίτηλο στις καρδιές μας και την πολιτική ιστορία της χώρας. Ήσουν πάντα μια κατηγορία από μόνος σου. Αναντικατάστατος.

Όλοι έχουν να μιλούν για το ήθος και τις αξίες σου. Υπήρξες το alter ego του Ανδρέα Παπανδρέου, ο πιο στενός του συνεργάτης από τις απαρχές της επιστροφής του από τις ΗΠΑ μέχρι και την τελευταία μέρα που μας “άφησε”. Η σκιά του, το δεξί του χέρι, ο πιο έμπιστος σύμβουλος και φίλος του. Όλοι ήξεραν ότι στο πλευρό του αείμνηστου Ανδρέα υπήρχε ένας ισχυρός παράγοντας αλλά πολλοί ούτε καν σε ήξεραν φυσιογνωμικά. Τόσο ταπεινός ήσουν που όχι μόνο δεν επιδίωκες τη δημοσιότητα αλλά την απέφευγες κιόλας.

Χωρίς κανέναν ιδιοτελή σκοπό για δικό σου όφελος, ήσουν εκεί μόνο για τον Ανδρέα και το καλό της παράταξής μας. Δεν επιδίωξες ποτέ να κερδίσεις καρέκλες εξουσίας από αυτή τη σχέση ζωής με τον Ανδρέα, γι’ αυτό και ποτέ δεν έγινες ούτε καν βουλευτής. Σαν να ήσουν ταμένος να ζεις για εκείνον μόνο. Αθόρυβα, πιστά, με αξιοπρέπεια. Ο συνδετικός κρίκος γύρω του, μας κρατούσες ενωμένους σαν μια οικογένεια. Ήσουν εκεί για να ακούς τους πάντες και να κρατάς ισορροπίες.

Ακόμα και με τους τότε αντιπάλους μας, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας είχες ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με σκοπό την ευρύτερη συναίνεση σε θέματα σημαντικά για τον τόπο. Όλοι σε εκτιμούσαν και σε εκτιμούν ακόμα. Δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, όλοι έχουν να πουν έναν καλό λόγο. Πότε άλλοτε, άλλωστε, έχουν μαζευτεί σε ένα σπίτι τόσοι πολιτικοί από διαφορετικούς χώρους; Για εσένα όμως έγινε τον περασμένο Ιανουάριο, όπου σε τίμησαν στην ονομαστική σου εορτή από τον Αλέξη Τσίπρα και τον Αλέκο Φλαμπουράρη μέχρι τη Φώφη Γεννηματά και τον Δημήτρη Ρέππα.

Αντώνη, μας αφήνεις ένα τεράστιο κενό στην καρδιά και το μυαλό μας. Παίρνεις μαζί σου ένα κομμάτι της ιστορίας του ΠΑΣΟΚ και των αναμνήσεων μας αλλά είμαι σίγουρος ότι εκεί που πας θα χαρείς. Θα συναντήσεις τον Ανδρέα και θα γελάτε με τα χάλια μας. Θα σε θυμόμαστε πάντα για την εντιμότητα, την εργατικότητα, τις αξίες και τη μοναδική σου προσωπικότητα. Σ’ ευχαριστούμε για όλες τις στιγμές που ζήσαμε στο ιστορικό αυτό κόμμα. Η οικογένεια του ΠΑΣΟΚ έχασε για δεύτερη φορά τον… Ανδρέα της.

Θα σε θυμόμαστε πάντα, Αντώνη, με αγάπη και ευγνωσύνη για όλα. Εις το επανιδείν…

Σχολιάστε