Διαβάστε το κείμενο της Ακρίτα! Αξίζει!

Διαβάστε το κείμενο της Ακρίτα! Αξίζει!

Γράφει ο Αλέξης Κοιμήσης

Αξίζει, πραγματικά, να διαβάσετε όλοι το παρακάτω άρθρο της Έλενας Ακρίτας στα ΝΕΑ, το οποίο αντικατοπτρίζει πλήρως και τις δικές μου απόψεις για αυτή την αξιολύπητη νοικοκυρούλα, τη Φώφη Γεννηματά. Η οποία ό,τι και να κάνει, το ίδιο θα παραμένει, γιατί πήρε ένα δοξασμένο κόμμα, με ιστορικό όνομα, το ΠΑΣΟΚ και το ξεφτίλισε.

Έχει μαζέψει γύρω της, λόγω της ανικανότητας και της ανασφάλειας της, ό,τι πιο άχρηστο και λυπηρό υπήρχε στους κόλπους του παλιού ΠΑΣΟΚ. Καμία κίνηση της προκοπής, καμία σοβαρή πρωτοβουλία. Κάθε μέρα από το κακό στο χειρότερο λες και θέλει να αφανίσει από τον ιστορία το κόμμα που τόσο αγαπήσαμε και που τόσο ψηλά είχε φτάσει ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αναρωτιέμαι, μάλιστα, αν στον πρωινό καφέ θα συμμετέχει και η Βάνα Μπάρμπα για να αναλύουν μαζί το Down Town και το Ciao.

Σου αφιερώνω, Φωφίτσα, μία φωτογραφία που κυκλοφορεί του Πάνου Καμμένου, σκυθρωπός με σκυφτό το κεφάλι να κρατάει το μέτωπό του. Γιατί, κάπως έτσι, πολύ σύντομα και εσύ, σε βλέπω να κρατάς το κουτό κεφαλάκι σου σαν εκείνον γιατί δεν θα έχεις μπει στη Βουλή αλλά θα έχεις κιόλας καταπλακώσει μαζί και όλους εμάς τους πιστούς στο όνομα και την ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ, στον Ανδρέα Παπανδρέου και στον σοσιαλισμό. Επί ευκαιρίας, μάλιστα, επειδή είσαι κουτό κοριτσάκι, το «λι» στον σοσιαλισμό γράφεται με «γιώτα».

ΑΡΘΡΟ ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ ΣΤΑ ΝΕΑ:

ΑΓΑΠΗΤΗ ΦΩΦΗ, όταν ήμουν μικρή είχα μια θεία που ούτε τη χώνευα ούτε με χώνευε. Στριμμένη γυναίκα με ένα ψεύτικο χαμόγελο, αυτό με το συρραπτικό, ξέρετε. Αναγκαστικά συναντιόμαστε στα χρόνια που στο κυριακάτικο οικογενειακό τραπέζι στρώναμε τα «πρέπει» μας σαν σερβίτσια, το ένα δίπλα στο άλλο. Κάθε εβδομάδα που η θεία ερχόταν επίσκεψη, με ρώταγε δήθεν εγκάρδια. «Τι του ‘χω εγώ, ε, τι του ‘χω;». Κι απαντούσε μόνη της: «Εκπληξούλα του ‘χω εγώ».

Που δεν ήταν και πολύ εκπληξούλα. Διότι όταν κρατάς κουτί του Φλόκα, τι να κρύψεις μέσα, ηλεκτρική κουζίνα; Το οποίο κουτί είχε μέσα μόνο μία πάστα. Μία. Μία έρημη και σκοτεινή. Γνωστό τοις πάσι πως το πολιτικώς ορθό νούμερο ήταν τέσσερις πάστες. Για τους νορμάλ ανθρώπους. Όχι για όσους γεννήθηκαν με συρραπτικό στο στόμα. Η δε θεία της Κολάσεως, για να ολοκληρώσει το καψώνι στο μικρό παιδί, φρόντιζε η πάστα να είναι αμυγδάλου που δεν μου άρεσε. Σεράνο σοκολάτα ήθελα εγώ και το ήξερε η σιχαμένη. Το ήξερε και το έκανε επίτηδες. Τέτοια ήταν.

ΞΕΡΕΤΕ ΑΓΑΠΗΤΗ ΦΩΦΗ, έκτοτε απέκτησα μια απέχθεια στα κλειστά κουτιά με τις «εκπληξούλες». Πρώτον γιατί αντί για τέσσερις πάστες είχε μόνο μία και δεύτερον γιατί στα παιδιά δεν πηγαίνεις αμυγδάλου, πηγαίνεις σοκολατίνα, νόμος – κανονικά πρέπει να κατοχυρωθεί και συνταγματικά αυτό, γνώμη μου. Σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, θα κληθείτε να συμμετάσχετε στον σχηματισμό κυβέρνησης. Με ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ δεν ξέρω. Το κακό είναι ότι δεν ξέρετε ούτε εσείς. Ή κάνετε πως δεν ξέρετε. Τι μας λέτε, λοιπόν; «Ψηφίστε μας και θα σας κάνουμε εκπληξούλα. Δεν μου έχετε εμπιστοσύνη βρε κουτά;».

ΟΧΙ, ΑΓΑΠΗΤΗ ΦΩΦΗ, δεν σας έχουμε εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη έχουμε στη μάνα μας. Στον πατέρα μας. Στους φίλους μας. Εμπιστοσύνη έχουμε στη φύση, στα ζώα και στις σοκολατίνες. Όλα τα υπόλοιπα παίζονται. Κατανοητός ο λόγος που προσπαθείτε να φτάσετε στην κάλπη χωρίς να δεσμευτείτε μετεκλογικά. Αν πείτε ΝΔ, ο ψηφοφόρος θα σκεφτεί «γιατί τότε να ψηφίσω ΚΙΝΑΛ και όχι κατευθείαν ΝΔ;». Αν πείτε ΣΥΡΙΖΑ, θα συμβεί το ίδιο, το ολόιδιο. Either way, «είναι αυτή μια στάσις. Νιώθεται», που έλεγε και ο συμπαθής συνάδελφος Καβάφης.

ΠΕΙΤΕ ΜΕ ΙΔΙΟΤΡΟΠΗ, αλλά το mix ‘n’ match δεν το μπορώ, είμαι η γενιά του ασορτί. Τα θέλω όλα τακτικά και σενιαρισμένα. Αυτά τα « είμαι αρχηγάρα, ό,τι θέλω κάνω» είναι λίγο passes, δεν βρίσκετε; Τα χώσατε στον Βενιζέλο, τα χώσατε στον Σημίτη, φερθήκατε με οίηση και αμετροέπεια στους πρώην προέδρους του ΠΑΣΟΚ, ε, μαζέψτε το λίγο γιατί το παρακάνατε.

Αγαπητή Φώφη, δεν είμαι δύσκολος άνθρωπος, όπου να με βάλεις κοιμάμαι, αλλά όλα έχουν ένα όριο. Δεν μπορείτε και δεν δικαιούστε να λέτε στον ελληνικό λαό «ψηφίστε μας και βλέπουμε». Διότι επί της ουσίας αυτό μας λέτε. Και μπορεί μεν τα μάτια σας να είναι ωραιότατα, αλλά δεν θα σας ψηφίσουμε γι’ αυτά. Θα σας ψηφίσουμε για τις θέσεις σας και τις δεσμεύσεις σας. Χωρίς ναι μεν αλλά: τι θα κάνετε μετεκλογικά, ποιον θα στηρίξετε, με ποιον θα πάτε και ποιον θα αφήσετε. Καθαρά και ξάστερα. Όχι που δεν ψηφίσατε το σύμφωνο συμβίωσης και μετά μου τρέχατε στο Pride να μου μοστράρετε το σημαιάκι σαν την καλή χαρά.

Αγαπητή Φώφη, να σας βάλω σ’ έναν κόπο; Πάρτε θέση επιτέλους κι αφήστε τις εκπληξούλες κατά μέρος. Τις κλειστές συσκευασίες δεν τις εμπιστευόμαστε – όχι πια. Πείτε μας από πριν τι έχει μέσα το κουτί. Τέσσερις σεράνο; Μία αμυγδάλου; Ή ένα ψόφιο ποντικάκι, δώρο αγάπης από τη γατούλα μας.

 

Σχολιάστε