«Πόλεμος» για το επίδομα γάμου! «Δεν το δίνουμε» λέει ο ΣΕΒ!

775x494

«Φωτιές» άναψε στις σχέσεις εργοδοτών και συνδικαλιστών η πρόσφατη αύξηση του κατώτατου μισθού: Οι εργαζόμενοι που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό διεκδικούν πλέον μαζικά τις τριετίες που είχαν έως το 2012, αλλά και το επίδομα γάμου: Η πλευρά των εργοδοτών και κυρίως του ΣΕΒ με τα δικά της νομικά επιχειρήματα προσπαθεί να δώσει την οπτική της γωνία γύρω από τις εξελίξεις. Αυτή την φορά, εστιάζει στο ζήτημα του επιδόματος γάμου, για το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ αναφέρει ότι κακώς το διεκδικούν οι εργαζόμενοι και ότι .. επαφίεται στην καλή θέληση των εργοδοτών να το δώσουν!

Διαβάστε τι αναφέρει σε έκθεσή του ο ΣΕΒ υπό τον τίτλο «Τι ισχύει με το επίδομα γάμου»;

«Α) Δεν περιλαμβάνεται στις διατάξεις της νομοθεσίας για τον νομοθετικά
καθορισμένο κατώτατο μισθό / ημερομίσθιο
Β) Δεν υφίσταται στις περιπτώσεις των συλλογικών ρυθμίσεων (ΣΣΕ / ΔΑ)
που έχουν λήξει
Γ) Δεν περιλαμβάνεται στις διατάξεις της Εθνικής Γενικής Συλλογικής
Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ)
1. Επίδομα γάμου για όλους τους εργαζόμενους εισήγαγε η παρ. 2 της 10/1976 απόφασης του Δευτεροβάθμιου Διοικητικού Διαιτητικού Δικαστηρίου (ΔΔΔΔ) Αθηνών σε ποσοστό 5%, η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 16 του νόμου 435/1976. Το επίδομα γάμου αυξήθηκε σε 10%, με το άρθρο 4 της Εθνικής
Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) του 1989.
Με βάση αυτές τις διατάξεις το επίδομα γάμου υπολογιζόταν επί του κατωτάτου ορίου του βασικού μισθού ή του βασικού ημερομισθίου, που ορίζεται από την εκάστοτε ισχύουσα οικεία συλλογική σύμβαση ή απόφαση διαιτησίας ή άλλη διάταξη.
2. Βάσει του Ν. 4046/2012, εκδόθηκε η Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ) 6/2012, στην οποία ορίζεται ότι μετά τη λήξη ισχύος των ΣΣΕ, παύει να ισχύει κάθε όρος, εκτός των όρων που αφορούν α) στον βασικό μισθό ή βασικό ημερομίσθιο και β) στα επιδόματα ωρίμανσης, τέκνων, σπουδών και επικίνδυνης εργασίας.
Μεταξύ των επιδομάτων που παύουν να ισχύουν είναι και το επίδομα γάμου (έτσι ρητώς η υπ’ αριθ. 26352/839/28.11.2012 ερμηνευτική εγκύκλιος του Υπουργείου Εργασίας).
3. Οι διατάξεις της νομοθεσίας για τη ρύθμιση του κατώτατου μισθού / ημερομισθίου δεν περιλαμβάνουν επίδομα γάμου. Ειδικότερα : Βάσει της υπ’ αριθμ. 4241/127/30.1.2019 απόφασης της Υπουργού Εργασίας (σύμφωνα με το άρθρο 103 του Ν. 4172/2013 όπως ισχύει), καθορίσθηκε από 1.2.2019 ο κατώτατος μισθός και το κατώτατο ημερομίσθιο. Στη συγκεκριμένη υπουργική απόφαση δεν περιλαμβάνεται ρύθμιση περί επιδόματος γάμου.
4. Βάσει του άρθρου 8 παρ. 1 Ν. 1876/1990, όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 4093/2012 ( παρ. ΙΑ .11. υποπαρ. 2α), στις ΕΓΣΣΕ οι βασικοί μισθοί / ημερομίσθια, οι προσαυξήσεις αυτών και κάθε μισθολογικός όρος ισχύουν μόνο για τους εργαζόμενους που απασχολούνται από εργοδότες των συμβαλλόμενων εργοδοτικών οργανώσεων.

Το επίδομα γάμου συνιστά μισθολογικό όρο, αφού αποτελεί προσαύξηση του βασικού μισθού / ημερομισθίου. Η ΕΓΣΣΕ 2010 (η οποία υπεγράφη από ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ και ΓΣΕΕ), περιείχε το επίδομα γάμου ως μισθολογικό όρο (άρθ. 3) και έληξε στις 14.5.2013.
Οι ΕΓΣΣΕ 2014, 2016, 2017 και 2018, οι οποίες έχουν υπογραφεί από τον ΣΕΒ, δεν παραπέμπουν στο σύνολο των όρων των προηγούμενων ΕΓΣΣΕ, αλλά μόνο στους θεσμικούς όρους και δεν περιέχουν κανέναν μισθολογικό όρο (ούτε, συνεπώς, επίδομα γάμου).
Ο λόγος είναι ότι όλες οι συγκεκριμένες ΕΓΣΣΕ δεν περιέχουν αντίστοιχη διάταξη με το άρθρο 1 § 2 της ΕΓΣΣΕ 2013. Επίσης, το άρθρο 3 της ΕΓΣΣΕ 2014 και το άρθρο 1 των ΕΓΣΣΕ 2016, 2017 και 2018 δεν παραπέμπουν στο σύνολο των όρων των προηγουμένων ΕΓΣΣΕ (όπως το άρθρο 9 της ΕΓΣΣΕ 2010 – 2012), αλλά μόνον στους θεσμικούς τους όρους.
Ακόμη, το ότι οι εν λόγω ΕΓΣΣΕ δεν έχουν κανέναν μισθολογικό όρο (ούτε, συνεπώς, επίδομα γάμου), προκύπτει από τη διατύπωση του άρθρου 5 της ΕΓΣΣΕ 2014, του άρθρου 2 της ΕΓΣΣΕ 2016 και του άρθρου 3 των ΕΓΣΣΕ 2017 και 2018, όπου αναφέρεται ότι «Τα συμβαλλόμενα μέρη ρητά συμφωνούν ότι, εάν κατά τη διάρκεια ισχύος της ΕΓΣΣΕ με οποιονδήποτε τρόπο αρθεί οποιαδήποτε περιοριστική διάταξη, που έχει επιβληθεί με νομοθετική παρέμβαση στο περιεχόμενο της ΕΓΣΣΕ 2010 – 2012, τότε θα ξεκινήσουν άμεσες διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό των μισθολογικών όρων της ΕΓΣΣΕ».
5. Από τα παραπάνω είναι σαφές ότι:
α) στον νομοθετικά καθορισμένο κατώτατο μισθό και ημερομίσθιο, όπως ορίστηκε βάσει της υπ’ αριθμ. 4241/127/30.1.2019 απόφασης της Υπουργού Εργασίας, σύμφωνα με το άρθρο 103 του ν.
4172/2013 όπως ισχύει, δεν περιλαμβάνεται επίδομα γάμου.
β) υποχρέωση καταβολής επιδόματος γάμου δεν προκύπτει ούτε από λήξασες / καταγγελθείσες ΣΣΕ που ευρίσκονται στο στάδιο της μετενέργειας, αφού το επίδομα γάμου δεν συμπεριλαμβάνεται στους μετενεργούντες, κατά την ΠΥΣ 6/2012, όρους.
γ) στην ΕΓΣΣΕ 2018, στην οποία δεν περιέχονται μισθολογικοί όροι και με την οποία διατηρούνται οι θεσμικοί μόνο όροι των προηγούμενων ΕΓΣΣΕ, δεν προβλέπεται, ούτε προκύπτει υποχρέωση
καταβολής επιδόματος γάμου.
δ) Οι επιχειρήσεις μέλη του ΣΕΒ που επιθυμούν να εντάξουν στη μισθολογική τους πολιτική τη χορήγηση επιδόματος γάμου, μπορούν να το χορηγήσουν ως οικειοθελή παροχή».

Αφήστε μια απάντηση