Αυτή την φορά όταν ψηφίσουμε ας μην «αυτοκτονήσουμε»

775x494

Γράφει ο Αλέξης Κοιμήσης

Ηλίθιοι και εκπρόσωποι του πελατειακού κράτους. Άνθρωποι που στην πλειοψηφία τους δεν έχουν δουλέψει ποτέ στην ζωή τους διεκδικούν στις επερχόμενες εκλογές της αυτοδιοίκησης και για το ευρωκοινοβούλιο την ψήφο μας.
Ο μπαξές έχει από όλα τα λουλούδια…με μοναδικό τους προτέρημα το όνομα. Γόνοι γνωστών οικογενειών Γερουλάνος, Μπακογιάννης, Λοίζου και ο Πέτρος Κόκκαλης όπως ακούγεται.

Ότι να ‘ναι στα ψηφοδέλτια μόνο και μόνο για ψήφους και εξουσία. Κάποιοι από αυτούς δεν έχουν δουλέψει ποτέ στην ζωή τους -και απ’ ότι φαίνεται δεν θα δουλέψουν και στο μέλλον- έχουν βάλει στόχο να μας σώσουν.
Ο εμπαιγμός σε όλο του το μεγαλείο από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τον μόχθο και την αγωνία για το μεροκάματο. Άνθρωποι σαν την κ.Λοίζου που κάνοντας την μία γκάφα πίσω από την άλλη για την παλιά της δήλωση ότι “τα θύματα του Ξηρού θα έπρεπε να σηκωθούν και να μας ζητήσουν συγνώμη, ηλίθιε Πανούση”, προσπαθεί να μας πείσει ότι μπορεί να κάνει διαχείριση κρίσεων, από τα έδρανα του ευρωκοινοβουλίου.
Ότι μπορεί να διαχειριστεί με τον καλύτερο τρόπο τις κακοτοπιές για την χώρα μας.
Οι γελοιότητα τους φτάνει μέχρι του σημείου να θέλουν να μας πείσουν πως θα μας σώσουν.
Κοιτώντας όμως πίσω βλέπουμε πως η χώρα πλήρωσε πανάκριβα την διακυβέρνηση από πολιτικούς, ανεπάγγελτους και απαίδευτους από την αγορά ή γόνους γνωστών οικογενειών. Και μάλιστα οικογενειών βουτηγμένων στην διαπλοκή. Άπειροι και άσχετοι έριξαν πολλές φορές το καράβι στα βράχια. Επειδή σε λένε Μπακογιάννη για παράδειγμα δεν σημαίνει ότι έχεις κληρονομήσει και το μυαλό του πατέρα σου.
Τα κόμματα θα πρέπει πια να μην ασχολούνται με το μοίρασμα της καρέκλας. Και αν έχουν τα κότσια να μην έχουν στα ψηφοδέλτια τους ανεπάγγελτους ή άτομα που ρίχνουν το ήθος και την ποιότητα της πολιτικής.
Ο Καρλ Μαρξ το 1853 στο βιβλίο του “Για τον Πάλμερστον” σκιαγραφεί το με ακρίβεια το προφίλ κάθε ανεπάγγελτου επαγγελματία πολιτικού που ισχύει μέχρι σήμερα και θα ισχύει και στο μέλλον.

«Αυτός που υποκύπτει σε κάθε ξένη επίδραση, ενώ της αντιστέκεται με τα λόγια… Καταφέρνει να συνδυάζει τη δημοκρατική φρασεολογία με τις ολιγαρχικές ιδέες… Έχει την ειδικότητα να φαίνεται πως επιτίθεται όταν υποχωρεί, και πως υπερασπίζεται αυτούς που προδίδει. Ξέρει να χειρίζεται δεξιοτεχνικά έναν επιφανειακό αντίπαλο και να σπρώχνει σε απελπισία έναν υποτιθέμενο σύμμαχο. Ξέρει να παίρνει στην αποφασιστική στιγμή το μέρος του δυνατού απέναντι στον πιo αδύνατο, και να το βάζει στα πόδια αλαλάζοντας όλο θάρρος και στόμφο… Και μέχρι σήμερα, η φιλία του υπήρξε πάντοτε το προμήνυμα σίγουρης καταστροφής…».

Σας θυμίζει κάποιους;
Αν ναι, μαυρίστε αυτές τις επιλογές των κομμάτων. Να μπει επιτέλους ένα τέλος σε όλη αυτή την γελοιότητα. Να πάνε σπίτι τους όλοι αυτοί οι άπειροι εθνοσωτήρες μας. Και να ξεκινήσουμε από το μηδέν. Με ανθρώπους που έχουν αποδείξει από την επαγγελματική τους πορεία ότι μπορούν να διαχειριστούν τα μεγάλα αδιέξοδα που βρίσκεται η χώρα.
Να θυμάστε για τα χάλια αυτής της χώρας, για τον θίασο που μας διοικεί, υπεύθυνος είναι ο καθένας μας και η ψήφος του. Ας μάθουμε να κάνουμε την κριτική μας ξεκινώντας από εμάς. Εμείς τους ανεβάζουμε με την ψήφο μας και τις περισσότερες φορές ξεχνάμε να τους κατεβάσουμε. Πολλές φορές όταν μυρίζεις συνεχώς σκ@τ@, στο τέλος νομίζεις ότι μυρίζεις channel n.5.

κοιμησης1

Αφήστε μια απάντηση