Θα κάνει την μοιραία κίνηση η Τουρκία;

Θα κάνει την μοιραία κίνηση η Τουρκία;
Γράφει ο… Πολεμοκάπηλος
Η τουρκική εθνοσυνέλευση επικύρωσε τη συμφωνία για τη στρατιωτική συνεργασία και ασφάλεια μεταξύ Τουρκίας – Λιβύης και τώρα όλοι βρίσκονται σε αναμονή για το εάν ο Ερντογάν θα κάνει μια κίνηση που μπορεί να αποδειχτεί μοιραία: Να στείλει στρατεύματα στην Λιβύη!
Μια τέτοια κίνηση ίσως αποβεί μοιραία τόσο για τον ίδιο, όσο και για τις φιλοδοξίες του, εάν βεβαίως ΗΠΑ και Ρωσία δεν μείνουν στα λόγια αλλά περάσουν στις πράξεις, καθώς αυτή την στιγμή εμφανίζονται ιδιαίτερα ενοχλημένες από τη συμφωνία της Τουρκίας για στρατιωτική συνεργασία με τη Λιβύη, ενώ δεδομένα ανάλογη στάση κρατά και η Ε.Ε.
Η Μόσχα φαίνεται να προσπαθεί να μαζέψει τις βλέψεις της «συμμάχου» της, Τουρκίας, για πρωταγωνιστικό ρόλο ως τοποτηρητή στη Λιβύη. Πιο αναλυτικά, η Ρωσία ανακοίνωσε ότι της προκαλεί μεγάλη ανησυχία μια ενδεχόμενη αποστολή στρατευμάτων από την Τουρκία στη Λιβύη και σημείωσε ότι η συμφωνία ασφαλείας που συνήφθη μεταξύ των δύο χωρών εγείρει πολλά ερωτήματα, όπως μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Interfax επικαλούμενο πηγή στο ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.
Άλλωστε, Τουρκία και Ρωσία φαίνεται να ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους στη Λιβύη, καθώς τα ιδιαίτερα συμφέροντα που θέλουν να διασφαλίσουν οι δύο «σύμμαχοι» στην περιοχή, τους φέρνουν σε τροχιά σύγκρουσης δι’ αντιπροσώπων… Είναι ενδεικτικό, πως ο ειδικός εκπρόσωπος του ΟΗΕ, Γκασάν Σαλαμέ, δήλωσε ότι η Μόσχα υποστηρίζει τον στρατηγό Χάφταρ με «μισθοφόρους» και η Αγκυρα από την πλευρά της πρόσφερε στην κυβέρνηση της Τρίπολης μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυρομαχικά.
Σε κάθε περίπτωση, έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε και σε αυτό το επίπεδο τις εξελίξεις, καθώς Ρωσία και Τουρκία υποτίθεται πως βρέθηκαν αντιμέτωπες και στο μέτωπο της Συρίας, αλλά όμως «τα βρήκαν» πολύ γρήγορα στην «μοιρασιά», κάτι βεβαίως στο οποίο βοήθησε και η αποχώρηση των Αμερικάνων από την περιοχή.
Για αυτό έχει σημασία και το τι θα πράξουν τώρα στην Ανατ. Μεσόγειο οι ΗΠΑ, που επί του παρόντος επίσης δηλώνουν πως «ανησυχούν πολύ» από την κλιμάκωση των πολεμικών συγκρούσεων στην Λιβύη.
Αξιωματούχος  του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών μίλησε μάλιστα για αυξανόμενο αριθμό των Ρώσων μισθοφόρων που φέρονται να υποστηρίζουν τις δυνάμεις του Χαλίφα Χαφτάρ στο έδαφος.
Σύμφωνα όμως με τον ίδιο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να αναγνωρίζουν την κυβέρνηση της Τρίπολης υπό Φαγιέζ αλ Σάρατζ, προσθέτοντας ότι η Ουάσινγκτον παραμένει ουδέτερη στην διαμάχη: Δηλαδή αυτή την στιγμή οι αμερικανοί δείχνουν να συντάσσονται με τους Τούρκους που βρίσκουν απέναντί τους… τους Ρώσους οι οποίοι έχουν γίνει οι καλύτεροι «φίλοι» του Ερντογάν με τα δυο αυτά φιλαράκια (δηλαδή Πουτιν και ο ηγέτης των Τούρκων) να τα έχουν ήδη βρει στο πρόσφατο παρελθόν στην Συρία!!
Βεβαίως η Τουρκία από την πλευρά της κάνει όλο και πιο ξεκάθαρα τα σχέδιά της: Ο Τούρκος αντιπρόεδρος, Φουάτ Οκτάι, είχε δηλώσει ότι η χώρα του είναι έτοιμη να προβεί σε όλα τα απαραίτητα βήματα για την ανάπτυξη στρατευμάτων στη Λιβύη, «αν οι αδελφοί μας μάς το ζητήσουν». Αλλά και ο υπεύθυνος επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας, Φαχρετίν Αλτούν, υπογράμμισε  ότι με τη συμφωνία αυτή αυξάνεται η ισχύς της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο, «η οποία απέδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι ένας αναμφισβήτητος παίκτης στην περιοχή».
Ο Φαχρετίν Αλτούν ανέφερε επίσης ότι η υπογραφείσα συμφωνία αποτελεί συνέχεια της ενεργής πολιτικής που ασκεί η Τουρκία στην ανατολική Μεσόγειο με τα πλωτά γεωτρύπανα και τα ερευνητικά πλοία. «Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο εγκλωβισμός της Τουρκίας στον κόλπο της Αττάλειας».
Ξεκάθαρα λοιπόν αποτυπώνεται πλέον στις δηλώσεις των τούρκων αξιωματούχων τι ήθελε να πετύχει ο Ερντογάν κάνοντας την αιφνιδιαστική κίνηση για σύναψη συμφωνίας με την κυβέρνηση της Τρίπολης στην Λιβύη: Να καταστεί παίχτης στην «μοιρασιά» της Ανατολικής Μεσογείου, κάτι που εν πολλοίς το έχει πετύχει.
Αν όμως στείλει στρατεύματα στην Λιβύη ίσως η κίνησή του αυτή αποβεί μοιραία και «χύσει την καρδάρα με το γάλα» … που έχει μαζέψει. Εκτός αν η συμφωνία έχει ήδη … κλείσει και δούμε κάποιο αντίστοιχο σκηνικό με εκείνο της επέμβασής του στην Συρία.

Σχολιάστε