marinakis-tsipras-
 

Ο Μαρινάκης δεν ήταν πάντα… εχθρός του ΣΥΡΙΖΑ!!

Μοιραστείτε:

FacebookTwitter


Έχει πάντα ενδιαφέρον το «πριν». Είναι από τα πλέον ενδεικτικά χαρακτηριστικά μιας προσωπικότητας, κάθε προσωπικότητας. Οριοθετείς ένα χρονικό σημείο, στο οποίο κάτι σημαντικό/συγκλονιστικό/αξεπέραστο συνέβη και παίζεις στην ισορροπία του πριν και του μετά. Ποιος ήσουν πριν και πώς έγινες μετά; Τι έλεγες πριν και τι δε σε ενοχλούσε μετά; Πώς εκφραζόσουν πριν και πώς εκφράζεσαι μετά; Τι αρχές είχες πριν και πώς τσαλακώθηκαν μετά; Όλα είναι σε εξάρτηση με το γεγονός που τίθεται ως κεντρικός άξονας, γύρω από τον οποίο θα γυρίσουν όλα!

Για τη σχέση του Ολυμπιακού με τον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν τρία χρονικά σημεία. Ομοίως και για τη σχέση του Βαγγέλη Μαρινάκη με τον Αλέξη Τσίπρα ή του πρωθυπουργού μόνου του. Σημείο πρώτο η 25η Ιανουαρίου του 2015. Το κυβερνών κόμμα κερδίζει τις βουλευτικές εκλογές και ανέρχεται στην εξουσία. Σημείο δεύτερο το δημοψήφισμα της 28ης Ιουνίου και ο εφιάλτης του καλοκαιριού του 2015. Σημείο τρίτο – και πιθανότατα καίριο – η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη ως αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας τον Ιανουάριο του 2016.

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης δεν ήταν πάντα… εχθρός του συστήματος. Τουναντίον. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν ήταν πάντα πολέμιος του Έλληνα εφοπλιστή, ούτε τον «κατηγορούσε» σε βαθμό που να προκαλεί εσωκομματικούς ψιθύρους για υπερβολικούς χαρακτηρισμούς. Ίσα-ίσα. Και στο ίδιο τραπέζι έκατσαν και συζήτηση έκαναν και τη στήριξή του απολάμβανε τον καιρό της αντιπολίτευσης. Το 2014, δηλαδή. Τέσσερα χρόνια αργότερα ο «πόλεμος» μοιάζει να εντείνεται και καταγράφουμε τις κυριότερες… μάχες!

Δούρου, Δρίτσας και η «αλλαγή για τη χώρα»!

Μια ψαροταβέρνα στον Πειραιά και μια… τυχαία συνάντηση ήταν το πρώτο χρονικά σημείο που θα σταθούμε. Προεκλογικά, ο Βαγγέλης Μαρινάκης και η Ρένα Δούρου βρίσκονται σε γνωστό εστιατόριο. Η συνάντηση, η οποία έγινε λίγο πριν τα μεσάνυχτα, χαρακτηρίστηκε από κάποιους ως σημάδι αλληλοστήριξης και από την υποψήφια Περιφερειάρχη ως τυχαίο γεγονός.

«Δεν γίνεται μυστική συνάντηση σε ένα κεντρικό εστιατόριο. Μυστική συνάντηση γίνεται σε σπίτι ή δεν ξέρω πού αλλού. Δεν έφαγα μαζί του. Μιλήσαμε για 3-4 λεπτά. Τον βρήκα στο εστιατόριο. Υπήρχαν πολλοί άνθρωποι εκεί. Δηλαδή, δεν κατάλαβα, τι έπρεπε να κάνω; Όταν μπαίνεις κάπου και υπάρχουν άνθρωποι, χαιρετάς. Να τους κλωτσήσω; Αυτό είναι όλο. Τι να πω;», απαντήσει σχετικά η ίδια, ωστόσο ο καπνός της στήριξης γίνεται πυκνότερος, όταν σε συνέντευξή του ο πρόεδρος του Ολυμπιακού θα δηλώσει ότι σε περίπτωση που αποτύχει ο Γιάννης Μώραλης, θα στηρίξει τον Θόδωρο Δρίτσα. Τουτέστιν, τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ (σ.σ. ο οποίος συμπτωματικά ή μη συμμετείχε από τον Ιούνιο του 2014 στην κίνηση των 53 με αναφορές στον νέο δήμαρχο Πειραιά).

«Ο κ. Δρίτσας μέσα από τον πολιτικό του λόγο εκφράζει και αυτός την αγωνία του για το μέλλον της πόλης και ασκεί κριτική στη διοίκηση Μιχαλολιάκου. Συμφωνώ μαζί του σε πολλά. Και πάντως από κοινού αναγνωρίζουμε τα χρόνια και μεγάλα προβλήματα της πόλης που πρέπει να διορθώσουμε. Θα σας πω και τούτο διότι, όπως ξέρετε, εγώ δεν μασάω τα λόγια μου. Αν το δίλημμα ήταν Μιχαλολιάκος ή Δρίτσας, εγώ θα διάλεγα Δρίτσα. Αλλά τώρα υπάρχουμε εμείς».

Κάποιοι θα συσχετίσουν τη στάση του Βαγγέλη Μαρινάκη με την παρουσία του Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και τη φημολογούμενη εύνοια που έδειχνε ο πρώην πρόεδρος του δεξιού κόμματος στον Δημήτρη Μελισσανίδη. Μπερδεμένα, πολιτικά παιχνίδια, θα πείτε, και ακριβώς έτσι ήταν. Μόνο που τα παιχνίδια θα επιβεβαιωθούν και ενόψει των βουλευτικών εκλογών τον Ιανουάριο του 2015. Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού δε θα το πει ξεκάθαρα, ωστόσο μιλώντας για αλλαγή έξω από το εκλογικό κέντρο που έριξε την ψήφο του κατέδειξε τι απόφαση είχε λάβε μερικά λεπτά πριν.

«Πιστεύω ότι ο ελληνικός λαός σήμερα, από ένστικτο θα ψηφίσει το καλύτερο για την οικογένειά του, για την κοινωνία, για την πατρίδα. Αυτό που είδαμε είναι ότι με το φόβο, τρόμο και εκβιασμούς της πλάκας, οι Έλληνες δεν καταλαβαίνουν από αυτά και θα ψηφίσουν, επαναλαμβάνω, για το καλύτερο. Εύχομαι λοιπόν, ότι από αύριο, με σκληρή δουλειά, θα γίνει μία αλλαγή για τη χώρα και θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί για το καλύτερο».

Το δημοψήφισμα και ο Κυριάκος!

Η αλλαγή και το καλύτερο που ευαγγελιζόταν σαν το όνομά του ο Μαρινάκης θα έμοιαζαν σύντομα κάπως ουτοπικές. Το καλοκαίρι του 2015, λίγους μήνες μετά το σχηματισμό κυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ έρχεται η κρίση στην οικονομία. Το δημοψήφισμα, το οποίο προκηρύσσεται στις 28 Ιουνίου για την Κυριακή 5 Ιουλίου, φέρνει και την πρώτη τοποθέτηση του προέδρου του Ολυμπιακού κόντρα στο κυβερνών κόμμα. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης και ο Γιάννης Μώραλης ουσιαστικά θα εκδώσουν…οδηγία ψήφου για τους πολίτες του Πειραιά και δε θα είναι υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ (σ.σ. αν με όσα ακολούθησαν του δημοψηφίσματος μπορούμε να συμπεράνουμε τι ήθελε τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ).

«Ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας και η συμμετοχή της Ελλάδας στον στενό πυρήνα της ΕΕ και την Ευρωζώνη είναι αδιαπραγμάτευτο κεκτημένο. Είναι μονόδρομος για το μέλλον των παιδιών μας, για την πρόοδο, για την ευημερία και την αξιοπρέπεια των Ελληνίδων και των Ελλήνων», θα αναφέρουν μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση που εκδόθηκε στις 30 Ιουνίου εν μέσω «διχασμού» για το «ναι» ή το «όχι». Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δε θα δικαιώσει την επιθυμία τους, ωστόσο με τα γνωστά σε όλους γεγονότα εκείνου του καλοκαιριού το αποτέλεσμα δεν είχε και καμία σημασία.

Ένα άλλο αποτέλεσμα, όμως, είχε. Στις 10 Ιανουαρίου του 2016, η οικογένεια Μητσοτάκη επιστρέφει στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Ο Κυριάκος, αδερφός της Ντόρας με την οποία είναι κουμπάρος ο Βαγγέλης Μαρινάκης, θα κερδίσει τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη και θα συνεχίσει την οικογενειακή παράδοση. Την ίδια εποχή, όμως, υπάρχει το θέμα των τηλεοπτικών αδειών. Είναι, για να ακριβολογούμε, η εποχή που ο Νίκος Παππάς αρχίζει να μιλάει ανοικτά για το πώς διαμορφώνεται το νέο τοπίο και οι τόνοι παραμένουν χαμηλοί.

Στις 19 Μαΐου ο Βαγγέλης Μαρινάκης θα περάσει την πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου για να συναντηθεί με τον Νίκο Παππά. Οι πληροφορίες για την ατζέντα ποικίλλουν. Θα γίνει λόγος από το θέμα του ΟΛΠ μέχρι και για το θέμα του τελικού του κυπέλλου, χωρίς να υπάρξει εντέλει επίσημη ενημέρωση. Στις 29 Σεπτεμβρίου θα υπάρχει νέα συνάντηση, στο ίδιο μέρος, με μικρή αλλαγή στα πρόσωπα. Ο Γιάννης Μώραλης δε θα είναι «παρών», ο Αλέξης Τσίπρας θα είναι. Μόλις μερικές εβδομάδες πριν, εξάλλου, ο Μαρινάκης είχε εξασφαλίσει μία από τις τηλεοπτικές άδειες και ο πρωθυπουργός τον χρησιμοποίησε ως παράδειγμα διαφάνειας για την κυβέρνηση.

«Ο κύριος Μαρινάκης πλήρωσε τρία Champions League για την άδεια και ο κ. Μητσοτάκης λέει «όχι, τζάμπα»».

Λίγους μήνες πριν έχουν «παίξει» και οι τηλεφωνικές συνομιλίες του Τάσου Καραμήτσου με τον Βαγγέλη Μαρινάκη για τα… διάσημα «30 βιβλία του Τσίπρα» και λίγο καιρό μετά η σχέση αλλάζει μορφή.

Ο «ναρκέμπορος» και ο «Μαδούρο»!

Κάπως έτσι έφυγε το 2016, πριν μπούμε στο 2017 και συμπληρώσουμε διετία από τις εκλογές του 2015. Το προηγούμενο έτος ήταν εκείνο που… ξέθαψε το τσεκούρι του πολέμου, με κομβικά θέματα και συγκρουόμενα συμφέροντα. Το «Έθνος», το «Mega», το «Noor 1» και ο Πάνος Καμμένος, οι συζητήσεις στη Βουλή και οι αναφορές του Αλέξη Τσίπρα στον Βαγγέλη Μαρινάκη, η δήλωση στην ΔΕΘ για «το πρωτάθλημα που θα πάρει ο ΠΑΟΚ» και το τηλεοπτικό διάγγελμα του προέδρου του Ολυμπιακού, για το πρωτάθλημα που θα πάρουν οι ερυθρόλευκοι.

Κάθε μέρα, με την παραμικρή αφορμή, η κόντρα κορυφωνόταν. Με πολλούς άλλοτε ενεργούς και άλλοτε αμήχανους θεατές. Οι «no politica» οπαδοί του Ολυμπιακού που έπρεπε να στηρίζουν τον πρόεδρο, αλλά και στελέχη του κυβερνόντος κόμματος, που δεν αντιλαμβάνονταν πάντα το λόγο που οι τόνοι είναι τόσο υψηλοί. Η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη και η στάση της Νέας Δημοκρατίας ήταν πάντα μια καλή αφορμή για νέες κόντρες, τα… τιτιβίσματα στελεχών της υπέρ του Βαγγέλη Μαρινάκη έφερναν αντίδραση από τον ΣΥΡΙΖΑ και από το καλοκαίρι ως σήμερα ο πόλεμος μαίνεται σε αμείωτο ρυθμό.

Τον Νοέμβριο έγινε λόγος από τον Αλέξη Τσίπρα για κουμπάρο «ο οποίος το τελευταίο διάστημα περνάει πιο συχνά την πόρτα του εισαγγελέα από το κατώφλι του σπιτιού του κι έχει αγοράσει επτά εφημερίδες. Και οι επτά εφημερίδες λυσσομανούν κατά της κυβέρνησης», τον Ιανουάριο ο Βαγγέλης Μαρινάκης ανέφερε πως «ζούμε σε μία χούντα, αλλά θα τους τιμωρήσει ο κόσμος. Όλο αυτό που ζούμε είναι ό,τι χειρότερο, απαίδευτο, πρόχειρο, και επιζήμιο έχει περάσει από τη χώρα. Αλλά κάποιος που είναι καθαρός δεν φοβάται. Στην Ελλάδα που γεννήθηκε η Δημοκρατία δεν μπορεί να επικρατήσουν λογικές Μαδούρο» και συνολικά μέσα στο 2018 οι εκατέρωθεν επιθέσεις είναι μόνιμο φαινόμενο.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο χθες το οποίο συνεχίστηκε στο σήμερα και θα έχει νέα επεισόδια αύριο. Κάπως έτσι οριοθετούνται διαρκώς νέα χρονικά σημεία που επανακαθορίζουν τη σχέση του Βαγγέλη Μαρινάκη με την κυβέρνηση. Ας μην το ξεχνάμε μερικές φορές αυτό: Ήταν κάποτε δυο φίλοι… Κι αν δεν τους λες φίλους, σίγουρα ως τον Σεπτέμβριο του 2016 δε θα τους έλεγες και εχθρούς!

Πώς θα τους έλεγες; Χμ… Ίσως «η αλλαγή προς το καλύτερο για την οικογένειά του, για την κοινωνία, για την πατρίδα». Να, μια καλή ιδέα!

Από το sdna

Μοιραστείτε:

FacebookTwitter


Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημε