συντεχνιες
 

Όταν οι συντεχνίες έχουν τον έλεγχο…

Μοιραστείτε:

FacebookTwitter


Αφιερωμένο στη χώρα του Όχι και της ακραίας συντηρητικής αντίδρασης σε κάθε αλλαγή…
«Μια φορά και έναν καιρό στη Γαλλία η κοινωνία ταλανιζόταν από ένα πρωτόγνωρο ερώτημα: κατά πόσο επιτρεπόταν σε έναν αρχιμάστορα της κλωστοϋφαντουργίας να δοκιμάσει μία καινοτομία στο προϊόν του. Η συντεχνία αντέδρασε δυναμικά στην προοπτική αλλαγών από τον πατροπαράδοτο τρόπο επεξεργασίας. Τι αποφασίστηκε; “Αν ένας κλωστοϋφαντουργός προτίθεται να επεξεργαστεί ένα κομμάτι σύμφωνα με κάποια δική του επινόηση, δεν πρέπει να το βάζει στον αργαλειό, αλλά θα πρέπει να παίρνει άδεια από τους δικαστές της πόλης για να χρησιμοποιήσει τον αριθμό και το μήκος των κλωστών που επιθυμεί, αφού εξεταστεί το αίτημά του από τέσσερις από τους παλαιότερους εμπόρους και τέσσερις από τους παλαιότερους υφαντές της συντεχνίας”.
Λίγο μετά οι ράφτες άρχισαν να φτιάχνουν κουμπιά από ύφασμα, πράγμα ανήκουστο. Η κυβέρνηση, οργισμένη γιατί αυτός ο νεωτερισμός απειλούσε μία κατεστημένη βιομηχανία, έβαλε πρόστιμο στους κατασκευαστές υφασμάτινων κουμπιών. Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να ικανοποιήσει τη συντεχνία κουμπιών! Απαίτησαν να τους δοθεί το δικαίωμα να ερευνούν τα σπίτια του κόσμου, να επιβάλλουν πρόστιμο, ακόμα και να συλλαμβάνουν στο δρόμο όσους φορούσαν τα ανατρεπτικά αυτά προϊόντα!
Και λίγο αργότερα απαγορεύτηκε και η εισαγωγή φτηνών εμπριμέ υφασμάτων (μετά τη επαναστατική ανακάλυψη της κλωστικής μηχανής στην Αγγλία) καθώς απειλούσε την βιομηχανία ενδυμάτων της Γαλλίας. Η εισαγωγή εμπριμέ υφασμάτων μετατράπηκε σε έγκλημα: Στη Βλανς μόνο σε μια περίπτωση 77 άτομα καταδικάστηκαν σε απαγχονισμό, 58 θανατώθηκαν στον τροχό και 631 στάλθηκαν στα κάτεργα. Συνολικά 16.000 άτομα έχασαν τη ζωή τους γιατί εμπορεύονταν τα απαγορευμένα εμπριμέ υφάσματα.»

Γ.Π.

Μοιραστείτε:

FacebookTwitter


Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημε