«Τι Ελλάδα θέλουμε»;

«Τι Ελλάδα θέλουμε»;

Το ζήτημα είναι τελικά να κατασταλάξουμε, για το τι είδους οικονομικό μοντέλο ονειρευόμαστε σε αυτή την χώρα. Θέλουμε μια δομή που να προσομοιάζει σε εκείνη των ανεπτυγμένων οικονομιών  ή κάτι άλλο που να προσεγγίζει τα στάνταρτς άλλων εποχών και πολιτικών.

Στη Δυτική Ευρώπη, ο οικονομικός προγραμματισμός προσαρμόζεται σε διαφοροποιημένη οικονομική δομή, μια δυναμική τάξη διευθυντών επιχειρήσεων, καθώς και μια μακρά παράδοση της πολιτικής και οικονομικής ελευθερίας.

Κατά συνέπεια, παρόλο που ο σχεδιασμός προϋποθέτει την επέκταση των οικονομικών αρμοδιοτήτων και δραστηριοτήτων του κράτους, η κινητήρια δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης παραμένει ο ιδιωτικός τομέας. Ο οικονομικός προγραμματισμός πρέπει να έχει τη μορφή της συνεργασίας μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

Οι παραγωγοί και οι καταναλωτές είναι ελεύθεροι να προσαρμόσουν τις δραστηριότητές τους στις αλλαγές των συνθηκών της αγοράς και τις σχετικές τιμές. Στη δεκαετία του 1980 υπήρξε μια γενική τάση των κυβερνήσεων να ιδιωτικοποιήσουν τις κρατικές επιχειρήσεις και να μειώσουν την έκταση της δημόσιας ρύθμισης των επιμέρους τομέων.

Κατά την άποψη της νέας γενιάς για τη χάραξη πολιτικής, ο κύριος ρόλος της κυβέρνησης στην προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης είναι αφενός να παρέχει ένα σταθερό, μη πληθωριστικό πλαίσιο για τις επιχειρήσεις ώστε να λαμβάνουν τις αποφάσεις τους και αφετέρου να υποστηρίξουν την ανάδειξη του νέου, μέσω της βελτίωσης των προγραμμάτων έρευνας και ανάπτυξης της εκπαίδευσης και της τεχνικής κατάρτισης και απασχόλησης.

Οι αναπτυσσόμενες χώρες θα μπορούσαν να έχουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα κάνοντας μια μεγαλύτερη χρήση των έμμεσων ελέγχων μέσω του μηχανισμού της αγοράς και την επικέντρωση προσοχής στην επέκταση της παραγωγής στη γεωργία και εξαγωγικές βιομηχανίες. Ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες έχουν πράγματι καταφέρει να επιτύχουν ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης μόνο με την επικέντρωση σε αυτούς τους κρίσιμους τομείς της οικονομίας.

Σχολιάστε